ARGIALDIA ZEURE BARRUAN DAGO

Marpa izaki handia izan zen, argialdia iritsi eta kagyupa irakaspenerako oinarriak ezarri zituena. Gainera, Milareparen irakaslea izan zen, Tibeteko yogi ezagunenaren irakaslea. Gaur ematen den iniziazioa Marparen "Guru Yoga" iniziazioa da. Iniziazio honekin ateratzen den onura, batez ere da, zeure barruan dagoen iratzartzeko hazia helaraztea. Gainera, zure praktika guztiak ondo burutzea lortuko duzu eta sor daitezkeen eragozpenek indarra galduko dute eta gainditu egingo dituzu Marparen desioetatik sortzen diren bedeinkapenei esker. Gauza jakina da guri egokitzen zaizkigun bedeinkapen guztiak burutzapen handiko Bodhisattvek ekartzen dituztela beren desio onekin.

Argialdia zeure barruan dago. Budak ezin zaitu bere eskuez haraino eraman. Ilusioa zeure barruan dago, samsara eta gogoaren beste arazoak dauden bezalaxe. Ilusioa, emozio ezkorrak eta samsara zeure gogoan baldin badaude, argialdia ere badago. Arazo hauek guztiak konpontzen direnean, hortxe agertuko da argialdia. Beraz, argialdia zeure gogoan dago.

Dharma hitzak "metodoak" esan nahi du, argialdia lortzeko praktikatzen dituzun metodoak. Praktika egiten duzunean, jasotzen duzun emaitza babesa da, Budaren babesa.

Praktikatzen hasten zarenean, Dharmak berez duen garrantzia ulertu behar duzu. Gure bizitzaren iraupena gure gorputzak mugatzen du, baina hau ez da horrela gertatzen gure gogoaren iraupenarekin. Gogoak jarraitu egiten du berak jasotako kausa karmikoak berarekin eramanez. Hori dela eta, gure bizitzan gertatzen zaizkigun gauza on eta txarrak iraganeko karmaren emaitza dira.

Gizakiak garen aldetik, talde-karma bera dugu denok, erreinu bera, izaera mota bera, gure unibertsoko izaki sentikor guztiekiko itxura bera. Horregatik komunika gaitezke geure artean. Hauxe da talde-karmaren emaitza.
Alabaina, banakako karma ez da berdina izaki sentikor guztietan. Banakako karmaren arabera, pertsona batzuk besteak baino zoriontsuagoak dira.
Benetan, unibertso osoa eta zu ere, gogotik bertatik sortutako ilusio bat zarete. Ilusio hau karmaren emaitza da. Ezin da ahaztu karma bera ere gogoa dela. Behin karma heldu eta, ondorioz, ilusioa agertzen denean, hau sendo mantentzen da bere azpiko kausa itzali arte. Hau gertatzen denean, badirudi amets bat desagertu dela. Beste kausa bati dagokion ilusioak hartuko du ilusio zaharraren lekua. Horrela azaltzen da kausa eta efektu legea. Inork ez daki zein den bere karma propioa, zeintzuk diren bere kausak eta laster batean gertatuko diren efektuak. Ez dakigu zein den oraingo bizitzara ekarri gaituen karma. Hurrengo kausa zein etorriko den ere ez dakigu, ezta bere efektuak zeintzuk izango diren ere. Inork ezin du jakin edo aztertu zerbait horretaz.

Karma pilatu egiten da eta emozio ezkorren metaketarekin eratzen da. Ikusezina da. Ez du substantziarik, ez formarik. Baina, hala ere, karmaren emaitza agerikoa da, ilusio bat bezala agertzen baita
Emozio ezkorrak ere gogoaren zati dira, karma eta bere emaitza den ilusioa bezala. Hiru alderdi hauen artean bat bakarra da agerikoa, nahiz eta beranduegi izan aldatzeko. Metatutako karma mugagabea da, izan ere, iraganeko emozio ezkorrak mugagabeak baitira. Ez du balio okerreko ezer egin ez duzula-eta zure burua zuritzen ibiltzea.

Metatutako karmaren ondorioz, etorkizun batean, karma handiago bat helduko da eta dagokion emaitza gertatuko da.

Etorkizuna ezezaguna da. Karmaren ulermen honekin Dharma praktikatzen hasten garenean, konpromisoa oso handia da eta praktikari eutsi egin beharko diogu. Dharma aurkitu egin dugu eta Buda egoeraren azaleko ulermen bat izan dugu. "Giza izate preziotsu bat" deitzen dena gozatu dugu. Zergatik da preziotsua? Gogoaren irtenbidea delako. Zorionez, bizitzak badu orain esanahi bat. Baina bizitza iragankorra da. Uneoro zahartzen ari gara. Argialdia bezalako irtenbiderik gabe, bizitzak ez du inolako zentzurik. Bizitza eroso bat bizitzeak ideia ona dirudi, edonork nahi luke beretzat, baina gure desioak kontuan hartu gabe, etorkizunean gerta daitekeena erabat ezezaguna da.

Une bakoitza esanguratsua da, samsararen amarrutik ateratzen gaituzten metodoei jarraituz bizitzen badugu. Hau ulertuta oso motibazio sendoa eduki beharko genuke. Baina motibazioa lehen urratsa besterik ez da. Horretaz gain, Dharma ezagutu behar da.

Litekeena da Dharma berehalakoan ez ulertzea, baina Budaren adibidea ezagututa, motibazio on bat garatu ahal izango da eta motibazio honek Dharma ikasten lagunduko digu. Hauxe da bigarren urratsa.

Oso garrantzitsua da Dharma ondo ezagutzen duen norbaitengandik ikastea. Horrela bakarrik jasoko dira irakaspen zehatzak. Irakaspen hauek, errepide bateko norabideak bezala, tokiren batera iristeko dira. Horrela, San Frantziskora joan nahi badugu errepidea ondo ezagutu eta mapa ondo aztertu behar dugun bezala, pertsona aditu batek erakutsiko digu nola iritsi hara. Besteak beste, horrelako azalpenak emango dizkigu: "Autobide hau hartzen baduzu, luzeagoa izango da" edo "bide hau laburragoa da" edo "hauxe duzu bide egokia" eta abar. Dharmarekin ere antzeko zerbait gertatzen da. Maisu aditu baten laguntza behar dugu, hau da, helbide zuzena erakutsi eta irakatsiko digun norbaiten laguntza. Berak ezagutzen du Dharma, bidea. Maisuarengandik jaso behar dira ildo nagusiak eta ikertu ondoren helmugara jo. Bestela, zertarako ikasi?

Garrantzitsua da Dharmaren praktika zuzen egitea. Demagun Los Angelesen oso negozio garrantzitsua duzula. Han ordu jakin batean egon behar duzu. Los Angelesera joateko zure etxetik irten zaren unetik minutu guztiak dira garrantzitsuak. Ondo ezagutzen duzu ibilbidea. Bidean kontzentratuta zoaz. Helmugara iritsiko zara eta irten zarenean pentsatu duzuna burutuko duzu. Dharmaren praktikak ere horrelakoa behar du izan.

Dharmaren praktikan paramitak deitzen dioguna aplikatzen da. Paramitak gurutzatu esan nahi du, beste aldera iristeko ozeanoa gurutzatzea bezala. Jarrai dezagun Los Angeleserako ibilbidearen adibidearekin. Testuinguru honetan, etikaren paramita aplitzeak esan nahiko luke ezin duzula alkoholik edan gidatzen duzun bitartean, bestela mozkortu eta istripu bat izateko arriskua izango zenuke eta. Beste ardura bat, gidatzen duzun bitartean loak ez hartzea izango litzateke. Bestela esanda, horrela saihestuko zenituzke zure xedea lortzea galaraziko lizuketen gauza guztiak. Disziplina mota hau beharrezkoa da bidaia ondo egiteko. Dharma praktikatzen ari garenean, beharrezko bitarteko guztiak jartzeko paramitak aplikatzen dira, argialdiaren ibilbidea ondo burututzeko.

Argialdia gure irudimena baino haratago dago. Dharmaren praktikak ez du mugarik, baina gure gogoak badu praktikatzeko gaitasuna. Zehatzago esateko, Dharmaren praktika hiru ataletan bil daiteke: praktika nagusia eta bigarren mailako bi praktika.

Praktika nagusia meditazioa da. Meditazioa hitz arrunta da, baina Dharman esanahi zehatza hartzen du: gogoaren arazo guztiak kentzea.
Samadhi gogoaren izaeraren burutzapena da. Samadhi meditazio bat da eta arreta gogoaren izaeran kontzentratzen du. Erraza da esaten "gogoaren izaera" baina oso zaila burutzen. Meditazio nagusiaren zeregina da arazo mental guztiak kentzeko gogoaren izaera behatzea. Arazo mental hauek ez dira ulertzen gauza arruntak ez balira bezala, hauek emozio ezkorrei eta ezjakintasunari egiten diote erreferentzia.

Ezjakintasuna da emozio ezkor guztien eragile nagusia. Meditazioak emozio hauek kentzeko bere norabidea emozio ezkor bakoitzera zuzenduko du. Horrela lortzen da askapena.

"Ngondro"ren edo Fundazio-aren praktikan dauden bigarren mailako bi praktiketako batek karma garbitzen du, eta besteak merezimenduak garatzen ditu eta praktika indartzen du arrakasta izan dezan. Honenbestez, bigarren mailako bi praktikak metodoak dira eta meditazioa praktika nagusia. Hau eginez argialdia lortzen da. Honetan oinarritzen da funtsean Dharmaren praktika.

Bizitza honetan Dharma praktikatzen denean, emaitzak lortzen dira. Esate baterako, erabateko argialdia lor daiteke eta motelak bagara ere, beti jasoko ditugu gutxienez lorpen positiboak. Besteak beste, etorkizunerako kausa positiboak sortzen dira eta hauek hazten jarraituko dute. Bizitza honetan helmugara iristen ez bagara ere etorkizuneko bizitzetako batean lortuko dugu.
Bestalde, gerta daiteke aukera hau galtzea eta karma iritsi eta betiko galtzea.
Seguru asko zure iraganeko karma ez da oso ona izango, bestela ez zinateke orain samsaran egongo. Beha ezazu zenbat emozio ezkor dituzun orain.

Honek esan nahi du iraganean ohitura mental ezkor asko metatu dituzula. Hortik ezin da ezer onik atera. Hori ikusteko modu logiko bat da hau. Horrela konbentzitu ahal izango zara zure emozio ezkorrak oraindik sendoak baldin badira, agian zure karma gehiengoa ez dela oso ona izango. Behin aukera hau galtzen baldin baduzu, betiko galduko duzu. Arrazoi honek egiten du bizitza hau giza bizitza preziotsu bat izatea, eta ez da alferrik galdu behar.

Pertsonen arazoa da pentsatzea "nik emaitzak berehala lortu behar ditut, ezin dut bost edo sei urte baino gehiago itxaron. Bestela, hau ez da nire gustukoa". Baina, praktikarik gabeko bizitza arrunt bat beha ezazu. Zer lor dezakezu horren iraunkorra izango denik? Ez duzu ezer aurkituko. Ezin dituzu Dharmaren praktikaren emaitzak sei urtean lortu. Besterik gabe, ezin duzu. Hala eta guztiz ere, esanahia duen zerbaitekin konprometituta zaude. Sei urtean praktikatzen ibili ondoren, oraindik beste era bateko helbururen bat lortu nahi baduzu, Dharma utzi eta horri ekin diezaiokezu. Baina, ba al dago beste helbururik? Izaki sentikorrentzat argialdia lortzea beste helmugarik ez dauka bizitzak. Ni ez nabil zu adoregabetu nahian, baina, benetan, bizitzan ez dago beste xederik. Saia zaitezke aberats izaten, baina gero zer? Demagun, oso politiko ospetsua izan zaitezkeela, edo herrialde bateko lehendakari, baina orduan zer? Arazoa berbera da, ezta? Dharmaren praktika da onena. Hau dela eta, oso poliki aurreratzen baduzu ere, Dharmaren praktikak beste edozer gauzak baino esanahi handiagoa du bizitzan.

Menlo Parken, Kalifornian, Marpa Iniziazioaren aurreko irakaspena,
1994ko abuztuan